Koniec karnawału

Króciutki był w tym roku karnawał.

Właściwie jeszcze nie "był a "jest", bo trwa przecież do wtorku.

Na świecie już dzieją się pożegnalne karnawałowe parady.

Rio... ach, Rio! Prawdziwa uczta dla oczu ; głównie męskich :))

Mnie tam do tego gwaru, hałasu i feerii barw nie ciągnie, ja tradycyjnie tęsknię do Wenecji.

W tym roku na zakończenie karnawału kolejna maska:

Do pracy wykorzystałam fabrycznie cieniowaną kalkę, kredki atramentowe, czarną pinturę, garść błyszczących dżetów i piórko    - jak szaleć, to szaleć!

:D

    

Wariacja na temat kota

Tym razem nawiązuję do komentarza uczynionego kilka postów temu przez Anabell. Mowa była wówczas o jamniku i kot przybłąkał się przy okazji, ale został zapamiętany.

Prawdziwy dachowiec - charakter niezależny co z niejednego pieca chleb jadł i kto wie, chyba kocimiętką nie gardzi :)) 

Wziął się z mojej ulubionej pocztówki, którą kupiłam dawno temu i długo przechowywałam w szufladzie, w różnych ulubionych szpargałach. Z żalem wyznaję, że nie pamiętam, kto jest autorem pierwowzoru, bo został mi jedynie skan w komputerze.
Praca jeszcze ciepła, dlatego ramka miejscami odstaje od tła, na którym tylko sobie leży. 

Zachód

Dzisiaj kolej na podpowiedź Marioli a ona zasugerowała zachód słońca w wersji romantycznej.

Masz babo placek! I jak tu rozwiązać temat?

Teoretycznie wiadomo o co chodzi: czerwono-złoto- pomarańczowo, jakiś błękit, bo np. rzecz się dzieje nad wodą a wokół palmy i piaseczek, bo ta woda oblewa tropikalną wyspę.

Kupujecie to?

:))

No to żałuję, ale poszłam w całkiem innym kierunku.

Słońce i księżyc.

Drugie się pojawia, gdy znika pierwsze. A może chciałyby być razem...

Czy to nie brzmi romantycznie?

W zasadzie wszystko widać, więc dodam tylko, że praca razem z białym passe-partout ma format A4.

  

Gorączkowa robótka

I to właściwie w dosłownym rozumieniu :).

W ubiegłym tygodniu powaliło mnie przeziębienie - wielka u mnie rzadkość, ale za to zawsze bogata w chorobowe doznania. Zapakowałam się do łóżka na dwa dni z lekką gorączką i wyjątkowo paskudnym samopoczuciem. Wszystko boli, nawet włosy, z nosa kapie, czytać się nie da, spać się nie da... Makabra!

No i mi się przypomniało, że mam arkusz czarnego cienkiego filcu, więc tak na leżąco troszkę z nim oraz z kolorową  wełną pokombinowałam.

Potem "produkt" wrzuciłam do gorącego mydlanego roztworu i pomiętosiłam w folii bąbelkowej.

Wysuszyłam.

Uprasowałam.

Jak już przejrzałam lepiej na oczy, zrobiłam fotkę i dodałam komputerową  rameczkę:

A może taka ładniejsza?

Parasolka

Przede wszystkim dziękuję za wszystkie komentarze pod poprzednim postem - to prawdziwy zastrzyk pozytywnej energii i motywacja do następnych wyzwań, planów, pomysłów.
Na przeszkodzie stanęło mi ostatnio paskudne przeziębienie, ale już wróciłam do świata żywych :)), więc zapraszam do obejrzenia nowego projektu. 

Dzisiaj "na tapecie" podpowiedź Eluni - wielbicielki parasolek.

Pomysł ów kilkakrotnie się przepoczwarzał: najpierw płaski obrazek, potem zamiar obrazka przestrzennego i wreszcie bingo! - a dlaczego nie zrobić by parasolki jako bytu niezależnego? 

Użyłam kalki 160g i z półkola zrobiłam szablon, który później złożyłam w harmonijkę i skleiłam. Rączkę z  patyczka okleiłam paskiem samoprzylepnej naklejki, do tego główka z perełkowego koralika i złoty sznureczek do ozdoby.
Całość - jak widać - dość mikra :))

 Od czubka do perełkowej główki 12cm, ale zabawa była doskonała.  

Już dziś mogę zapowiedzieć, że na ukończeniu zmagania z romantyczną wizją zachodu słońca i jestem bardzo ciekawa, co też na to powiecie.

Król

Zaintrygowało mnie to życzenie - postać ludzka rzadko jest dla mnie tematem pergaminowym.

Bo nie jest łatwa.

Mam nieustanne obawy przed nieplanowanym zezem, złymi proporcjami, "kosmicznym" wyrazem twarzy i w związku z tym potencjalnie nieustannym psuciem kalki :)).

A tu od razu z górnej półki - Michael Jackson!

 Ze wszystkich charakterystycznych cech wybrałam sylwetkę i sceniczny blask.

Może wyszło trochę ascetycznie, ale znów nie umiałam dopasować do tego klimatu koronkowej wycinanki. Dałam srebrne tło, sypnęłam migocącym pyłem i diamentowymi dżetami.

Mam nadzieję, że młoda osoba, która to zobaczy nie powie "Do bani!" - dzieci są powalająco szczere - ale chociaż "Hmmm... starałaś się"  :D 

So, ladies and gentlemen let's meet the King of Pop :

Projekt z jamnikiem

Witam w Nowym Roku!

Niech wam się wiedzie jak najpomyślniej!

Jamnik to piesek z charakterkiem.

Mój dał się narysować, ale jak przyszło do fotografowania - odmówił współpracy kompletnie :))

Najpierw napsuł coś w skanerze a potem stroił fochy przed aparatem.

Ostatecznie jakoś go usidliłam:

I tak udało mi się - mam nadzieję - spełnić pierwsze z natchnień na życzenie.

Teraz czekam, co powiedzą Kasia i Anabell - miłośniczki jamników.