O robótkach zapomnianych

Czy ja już o tym wspominałam, że moja przygoda z rękodziełem zaczęła się od krzyżykowania?

Tak właśnie było - zapatrzyłam się na jakieś piękne haftowane obrazki i pomyślałam: dlaczego nie ja? Poszukałam, poszperałam, zgłębiłam wiedzę na temat muliny, "rozdzielczości" kanwy... i do dzieła.   

Wszystko to działo się prawie dziesięć lat temu. To i owo udało mi się zrobić, coś tam poszło w ludzi, ale w pudle ciągle leżą trzy największe wyrzuty sumienia.

Pierwszy - bo do skończenia zostało zaledwie kilkanaście krzyżyków:

Drugi - bo ten portret (jako jeden z niewielu) tak bardzo mi się podobał:

Trzeci - bo tygrys to mój absolutnie ukochany rodzaj kota:

I co? 

Może warto o nich cieplej pomyśleć? 

Mundek

Zdrobnienie wcale nie od Edmunda, ale od Mundialu :))

Łatwiej mi się filcuje podczas oglądania niż robi bardziej skomplikowane rzeczy, ale niedługo oglądanie się skończy i przysiądę do kalki.

I jeszcze raz ostatni quillingowy obrazek: w dalszym planie, ale za to ostatecznie "odziany" /w formacie A4/ tylko bez szkła, bo okropnie odbija światło

 

Niedźwiadek

Kupiłam dawno temu trochę szarej czesanki, ale nie byłam nią zachwycona, ponieważ okazała się trochę zbyt szorstka.

I tak sobie leżała aż pożałowałam jej na karmę dla moli :) i zrobiłam miśka.

Nowe papierki

Pojawiły się w domu nowe papierki do quillingu, więc musiałam coś ukręcić - wielokolorowo:

Dalie

W technice pergaminowej można przy nanoszeniu rysunku na kalkę korzystać z dwóch metod: używać białego tuszu i piórka albo białej kredki.
W pierwszym przypadku rysunek ma wyraźnie wytłoczone kontury, w drugim posługujemy się głównie kulkami (od najgrubszej do najcieńszej) a sam kontur - po zakończeniu pracy - starannie wycieramy gumką.
W efekcie wygląda to jak na fragmencie poniżej:

Mistrzynią cieniowanych obrazków jest Kannikar Sukseree i właśnie z jej książki  The Art of Embossing step-by-step wybrałam wzór kwiatowy zatytułowany "Dahlia"

i zrobiłam w wersji jednokolorowej

oraz zdecydowanie mniej ozdobnej :)

Zwijam

Ach, ta technika! 

Ponieważ wyjeżdżałam w góry, przygotowałam sobie fotkę do kolejnego wpisu. Miałam tylko dodać tekst i opublikować, ale coś w tablecie pokaszaniłam i obrazek... zniknął, więc porzuciłam zamiar.

A miałam napisać, że nagle zatęskniłam za quillingiem i nieśmiało odświeżam swoje umiejętności.

Czynię to więc po powrocie z tatrzańskiej włóczęgi i dodaję "zniknięty" obrazek:

 

Motyle (i róża)

W taki dzień jak dziś mogłabym zamieszkać w lodówce :)

Już dawno po obiedzie, a na termometrze ciągle +20... Ufff...

Może ochłodzą nas motyle skrzydełka?

Czy motyle siadają na różach, zwłaszcza na takich wyniosłych i ustrojonych w perły?

A teraz trochę pergaminowej "kuchni".

Najpierw zobaczcie motylki z bliska:

O ile człowiek bywa stronami niesymetryczny, to owady są niemal doskonałe, więc żeby ręka nie drgnęła, warto posłużyć się pomocnikiem:

Ta niewielka blacha (A5) jest wielce przydatna przy produkcji motylków :)

Kalkę kładziemy na wierzchu i wyciskamy a potem dziurkujemy, wycinamy i gotowe. O szczegółach pewnie kiedyś opowiem - muszę tylko pamiętać o robieniu zdjęć w trakcie pracy, bo tym razem... niestety, nie pamiętałam.